In onze inmiddels bijna populair te noemen rubriek ‘Even bellen met’ nemen we dit keer contact op met iemand waar wij een hoop aan te danken hebben: Henk Kosmeijer. Henk is gebiedsmanager Zuid bij Gemeente Groningen. Nou ja, was, hij is een paar weken geleden met pensioen gegaan. Henk is duidelijk nog aan het afkicken en praat vol passie over zijn projecten. Een van die projecten is de samenwerking tussen Gemeente Groningen en De GroenVerbinders, waar hij aan de wieg stond.  

In the early days van De GroenVerbinders zat Henk, samen met zijn collega Sanne, al snel met Jart aan tafel. ‘We kenden elkaar al vanuit Jart zijn vorige werkgever. Mijn collega Sanne van Wijkvernieuwing De Wijert en ik geloofden vanaf het eerste uur in de filosofie van De GroenVerbinders; Groningen groener, schoner en socialer maken door kansen te bieden aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt’. 

Gemeente Groningen is een gemeente met veel groene ambities, waar ook een hoop uitdagingen liggen. Een van die uitdagingen is het tekort aan hoveniers in de stad. Dat is lastig met een ambitieus coalitieakkoord op het gebied van groen en biodiversiteit. Naast dat tekort zijn er ook veel Grunnegers met een afstand tot de arbeidsmarkt. ‘Deze twee uitdagingen wilde de gemeente oplossen door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt te enthousiasmeren voor het hoveniers vak met een baangarantie. Een mooi idee, maar het kwam helaas niet goed van de grond’. 

Naarmate De GroenVerbinders naam begonnen te maken legde Henk het bruggetje en zorgde ervoor dat we met succes aan tafel kwamen. Jart: ‘Het liefst werken we bij De GroenVerbinders met opdrachten in plaats van subsidie. Inmiddels hebben we de eerste 5 jarige (!) opdracht van de gemeente binnen: het schouwen en verwijderen van exoten en het versterken van de biodiversiteit in het Stadspark. Daar ben ik enorm trots op. Henk heeft hier echt een grote rol in gespeeld door in ons te geloven vanaf het begin’. Henk: ‘Jart grapte nog dat ik nu in mijn pensioen voldoende tijd heb om eens mee te helpen in het Stadspark, wie weet!’.